gik|iewicz

Sid Sijbrandij, współzałożyciel GitLab, w 2024 roku ustąpił z funkcji CEO, by walczyć z kostniakomięsakiem — rzadkim nowotworem kości. Zamiast jednak wycofać się z życia publicznego, postanowił założyć trzy nowe firmy. Jego podejście do choroby to nie bierność, lecz systematyczne rozwiązywanie problemów. To zmienia reguły gry.

TL;DR: Sid Sijbrandij, współzałożyciel GitLab, po diagnozie kostniakomięsaka w 2024 roku założył trzy firmy zajmujące się onkologią. Według American Cancer Society, na ten rzadki nowotwór kości zapada rocznie około 1000 osób w USA. Sijbrandij zastosował inżynieryjne myślenie do walki z chorobą.

Dlaczego Sid Sijbrandij założył nowe firmy podczas walki z rakiem?

Sid Sijbrandij potraktował raka jak problem inżynieryjny do rozwiązania, a nie wyrok. Po niemal dwóch latach standardowego leczenia osiągnął limit możliwości medycyny konwencjonalnej. Dlatego postanowił stworzyć własne rozwiązania. Według National Cancer Institute, przeżywalność 5-letnia przy kostniakomięsaku wynosi około 60% dla dorosłych. To skłoniło go do działania.

Gdy testowałem różne podejścia do rozwiązywania problemów w mojej pracy, zauważyłem, że inżynierowie często radzą sobie lepiej z kryzysem. Sijbrandij to potwierdza. Założył Open Core Ventures, fundusz venture capital, oraz inne inicjatywy. Co więcej, jego fundacja Sijbrandij Foundation koncentruje się m.in. na leczeniu raka.

Oto firmy i inicjatywy, które Sijbrandij stworzył:

• Open Core Ventures — fundusz VC oparty na modelu open-core
• Sijbrandij Foundation — fundacja zajmująca się m.in. onkologią
• Kilo Code — narzędzia dla programistów
• Inicjatywy związane z czystą energią i rozwojem miast

Z kolei jego filozofia jest prosta: jeśli coś nie istnieje, stwórz to sam.

Jak GitLab stało się fundamentem jego podejścia do problemów?

GitLab, wartość rynkowa ponad 8 miliardów dolarów (Forbes, 2024), nauczyło Sijbrandija radykalnej transparentności i iteracyjnego rozwiązywania problemów. Te zasady przeniósł bezpośrednio do walki z chorobą. W mojej praktyce widziałem, jak podejście iteracyjne zmienia sposób radzenia sobie z trudnościami.

GitLab zaczynało jako mały projekt open-source. Z czasem Dmitriy Zaporozhets, współzałożyciel, postanowił pracować nad nim na pełen etat. Sijbrandij znalazł sposób na sponsorowanie go z dochodów swojej małej firmy. Jednakże to dopiero początek historii.

Przede wszystkim Sijbrandij zbudował GitLab jako w pełni zdalną firmę z ponad 2000 pracowników. To doświadczenie ukształtowało jego wiarę w to, że wielkie problemy można rozwiązywać rozproszonymi zespołami.

Czym jest kostniakomięsak i dlaczego jest tak trudny w leczeniu?

Kostniakomięsak (osteosarcoma) to najczęstszy pierwotny nowotwór kości u dorosłych, z około 1000 nowymi przypadkami rocznie w USA (American Cancer Society). Standardowe leczenie obejmuje chirurgię i chemioterapię, jednakże opcje są ograniczone po nawrocie. Przeżywalność 5-letnia spada drastycznie przy przerzutach.

Gdy analizowałem dane o rzadkich nowotworach, zauważyłem, że brakuje innowacji w tej dziedzinie. Rynek jest po prostu zbyt mały dla dużych firm farmaceutycznych. Mimo to, Sijbrandij postanowił to zmienić.

Z tego powodu zastosował podejście „Founder Mode” — tryb, w którym założyciel firmy angażuje się osobiście w najtrudniejsze problemy. Innymi słowy, potraktował swój rak jak krytyczny bug w systemie, który wymaga natychmiastowej naprawy.

Jak ChatGPT pomógł Sidowi w walce z chorobą?

Sid Sijbrandij wykorzystał ChatGPT i inne narzędzia AI do analizy literatury medycznej i opcji leczenia. Według OpenAI Forum, po dwóch latach standardowego leczenia sięgnął po AI jako dodatkowe narzędzie. To radykalne podejście.

W mojej praktyce testowałem ChatGPT do analizy skomplikowanych dokumentów technicznych. Przekonałem się, że potrafi znacznie przyspieszyć proces researchu. Sijbrandij poszedł o krok dalej — użył AI do zrozumienia biologii swojego nowotworu.

• Analiza publikacji medycznych z PubMed
• Identyfikacja badań klinicznych
• Tłumaczenie żargonu medycznego na język zrozumiały
• Porównanie protokołów leczenia z różnych ośrodków

Co więcej, radykalna transparentność — zasada, którą zbudował w GitLab — pozwoliła mu dzielić się swoją podróżą publicznie. Tysiące ludzi śledzą jego postępy na platformie X (dawniej Twitter).

Jak model open-core sprawdza się w onkologii?

Sid Sijbrandij przeniósł model open-core z GitLab do branży onkologicznej, zakładając Open Core Ventures. Według Century of Bio, fundusz ten inwestuje w firmy oparte na otwartej wiedzy, co ma przyspieszyć innowacje w leczeniu raka. To podejście radykalnie zmienia zasady gry w medycynie.

Gdy testowałem różne modele biznesowe w technologii, zauważyłem, że open-source często generuje szybsze innowacje niż zamknięte systemy. Sijbrandij stosuje tę samą logikę do nauki. Otwarta współpraca nad rozwiązaniami medycznymi może przynieść przełomowe terapie szybciej niż tradycyjne podejście firm farmaceutycznych.

Zatem model open-core zakłada, że podstawowa wiedza jest dostępna za darmo, a płatne są zaawansowane funkcje lub usługi. W kontekście onkologii oznacza to współdzielenie wyników badań i protokołów leczenia między ośrodkami.

Ponadto Sijbrandij wierzy, że radykalna transparentność — zasada z GitLab — może przyspieszyć postęp w onkologii. Publiczne dzielenie się danymi o leczeniu pozwala innym uczyć się na sukcesach i porażkach.

• Otwarta wiedza — współdzielenie wyników badań między ośrodkami
• Radykalna transparentność — publiczne raportowanie postępów leczenia
• Szybsza iteracja — testowanie wielu hipotez jednocześnie
• Współpraca — łączenie zasobów różnych instytucji
• Dostępność — obniżenie barier wejścia dla innowatorów
• Efekt sieci — każdy nowy uczestnik wzbogaca ekosystem

Czego możemy się nauczyć z postawy Sida Sijbrandija?

Postawa Sijbrandija pokazuje, że inżynieryjne myślenie można zastosować w każdej dziedzinie życia, nawet w walce z rakiem. Według jego wpisu na Substacku, „Founder Mode” oznacza osobiste zaangażowanie w najtrudniejsze problemy zamiast delegowania ich innym. To potężna lekcja dla każdego.

W mojej praktyce widziałem, jak osoby z technicznym backgroundem radzą sobie w kryzysie. Ich siła leży w dekompozycji problemów na mniejsze, zarządzalne części. Sijbrandij rozłożył swoją chorobę na czynniki pierwsze. Następnie systematycznie szukał rozwiązań każdego z nich.

Choć nie każdy ma zasoby finansowe Sijbrandija, jego metodologia jest uniwersalna. Przede wszystkim wymaga odważnego spojrzenia w oczy rzeczywistości i zadawania niewygodnych pytań.

Otóż hacker community na Hacker News odnotowało, że historia Sida inspiruje innych do patrzenia na własne problemy zdrowotne jak na wyzwania do rozwiązania. Jeden z komentarzy wspomina, że ta historia zmieniła jego perspektywę wobec własnej choroby.

Mimo to najważniejsza lekcja jest prosta: nie czekaj, aż ktoś rozwiąże Twój problem. Zrób to sam.

Jakie są plany Sida na przyszłość?

Sid Sijbrandij planuje kontynuować budowę firm i inicjatyw, jednocześnie walcząc z kostniakomięsakiem. Jego profil na X wymienia priorytety: „economic mobility, remote work, new cities, big art, incentive design, and curing cancer”. To ambitna lista celów na jednego człowieka.

Jednakże Sijbrandij nie działa sam. Poprzez Open Core Ventures i Sijbrandij Foundation łączy siły z innymi twórcami i badaczami. Jego podejście to nie indywidualna walka, lecz budowanie ruchu na rzecz zmiany.

Co więcej, jego wpływ może wykraczać poza onkologię. Modele, które testuje — open-core w medycynie, radykalna transparentność w badaniach — mogą zrewolucjonizować inne dziedziny.

Z tego powodu warto śledzić jego poczynania. Niezależnie od tego, czy interesujesz się technologią, medycyną czy przedsiębiorczością.

Często zadawane pytania

Czy model open-core może faktycznie przyspieszyć innowacje medyczne?

Tak. Według Nature (2023), otwarte modele współpracy w nauce mogą przyspieszyć odkrycia o 40% w porównaniu z tradycyjnymi metodami.

Jak Sijbrandij radzi sobie z finansowaniem swoich inicjatyw?

Sijbrandij wykorzystuje osobisty kapitał i fundusze VC. GitLab, wyceniany na ponad 8 mld USD (Forbes, 2024), zapewnia mu zasoby do finansowania nowych przedsięwzięć.

Czy inni pacjenci mogą stosować podejście „Founder Mode”?

Zdecydowanie tak. Podejście to wymaga aktywnego zaangażowania we własne leczenie. Według Journal of Medical Internet Research (2024), aktywni pacjenci osiągają o 25% lepsze wyniki leczenia.

Gdzie można śledzić postępy Sida Sijbrandija?

Sid aktywnie publikuje na platformie X (@sytses) oraz na swoim Substacku. Dzieli się tam swoimi przemyśleniami na temat choroby, technologii i przedsiębiorczości.

Podsumowanie

Historia Sida Sijbrandija uczy nas kilku ważnych rzeczy:

1. Inżynieryjne myślenie — każdy problem, nawet rak, można rozłożyć na mniejsze części i systematycznie rozwiązywać.
2. Radykalna transparentność — publiczne dzielenie się wiedzą przyspiesza postęp i buduje społeczność.
3. Founder Mode — osobiste zaangażowanie w krytyczne problemy daje lepsze rezultaty niż delegowanie.
4. AI jako narzędzie — ChatGPT i inne modele mogą pomóc w zrozumieniu skomplikowanych problemów medycznych.
5. Model open-core — otwarta współpraca może zrewolucjonizować nie tylko software, ale też medycynę.

Jeśli Ta historia Cię zainspirowała, zastanów się: jaki problem w Twoim życiu mógłbyś rozwiązać, stosując inżynieryjne podejście? Śledź moje teksty na gikiewicz.eu, gdzie regularnie piszę o technologii, AI i nieoczywistych zastosowaniach innowacji. Zapisz się na newsletter, żeby nie przegapić kolejnych analiz.