gik|iewicz

szukaj
24 narzędzia Claude Code: pełna anatomia promptów systemowych

24 narzędzia Claude Code: pełna anatomia promptów systemowych

Anthropic zbudowało Claude Code z 24 wbudowanymi narzędziami i rozbudowanym systemem promptów. Projekt Piebald-AI na GitHub rozkłada ten system na czynniki pierwsze — od promptu głównego po prompty podagentów. To doskonałe źródło wiedzy o inżynierii promptów w narzędziach AI do programowania.

TL;DR: Repozytorium Piebald-AI/claude-code-system-prompts na GitHub dokumentuje wszystkie części promptu systemowego Claude Code. Znajdziesz tam opisy 24 wbudowanych narzędzi, prompty trzech podagentów (Plan, Explore, Task) oraz prompty narzędziowe jak CLAUDE.md, compact czy security review. Projekt jest aktualizowany przy każdej nowej wersji Claude Code, co daje wgląd w ewolucję tego narzędzia. Repozytorium zawiera pełną strukturę promptów systemowych narzędzia CLI od Anthropic.

Claude Code system prompts

Czym jest repozytorium claude-code-system-prompts?

Repozytorium Piebald-AI/claude-code-system-prompts to zbiór wszystkich promptów systemowych Claude Code udokumentowanych i udostępnionych publicznie. Projekt zawiera prompt główny, opisy narzędzi oraz prompty podagentów, a wszystko jest aktualizowane przy każdej wersji Claude Code. Gdy testowałem to repozytorium, zauważyłem, że struktura katalogów jest przejrzysta — foldery system-prompts/ i tools/ pozwalają szybko znaleźć potrzebne informacje. Ponadto plik CHANGELOG.md śledzi zmiany między wersjami, co jest niezwykle przydatne.

Zatem to nie jest oficjalne repozytorium Anthropic, lecz projekt społecznościowy. Katalog system-prompts/ zawiera prompt główny, prompty podagentów oraz prompty narzędziowe. Katalog tools/ z kolei przechowuje opisy wszystkich 24 wbudowanych narzędzi. W rezultacie otrzymujemy kompletną mapę architektury Claude Code. To zasób dla każdego, kto chce zrozumieć, jak Anthropic projektuje systemy agentowe.

Jakie 24 narzędzia wbudowane posiada Claude Code?

Claude Code operuje na 24 wbudowanych narzędziach opisanych w katalogu tools/ repozytorium. Każde narzędzie ma swój plik z dokładnym opisem parametrów, zachowania i ograniczeń. Narzędzia te obejmują operacje na plikach, wykonywanie komend Bash, pobieranie zawartości webowej czy zarządzanie sesją. Przetestowałem strukturę katalogu i potwierdzam — każde narzędzie to osobny plik Markdown z pełną specyfikacją.

Oto lista kluczowych kategorii narzędzi udokumentowanych w repozytorium:

  • Narzędzia plikowe — odczyt, zapis, edycja i wyszukiwanie w plikach
  • Narzędzia Bash — wykonywanie komend powłoki z zabezpieczeniami
  • WebFetch — pobieranie i przetwarzanie zawartości stron internetowych
  • Narzędzia sesji — zarządzanie kontekstem i kompresja historii (compact)
  • Narzędzia agentowe — tworzenie i zarządzanie podagentami
  • Security review — analizy bezpieczeństwa kodu
  • Statusline — aktualizacja paska statusu w terminalu
  • Magic docs — generowanie dokumentacji

Powyższa tabela przedstawia podział narzędzi na kategorie funkcjonalne. Co więcej, każde narzędzie przyjmuje określone parametry wejściowe i zwraca sformatowane wyniki. Zatem programista może precyzyjnie przewidzieć, jak Claude Code zareaguje na konkretne dane wejściowe. Zauważyłem, że opisy narzędzi zawierają też informacje o ograniczeniach bezpieczeństwa.

Kategoria narzędziPrzykładyLiczba narzędzi
Operacje plikoweRead, Write, Edit, Search6+
Wykonywanie komendBash, Shell2+
Sieć i webWebFetch1+
Zarządzanie sesjąCompact, Statusline3+
Agenty i dokumentacjaAgent creation, Magic docs4+
BezpieczeństwoSecurity review2+

Jak działają prompty podagentów Plan, Explore i Task?

Claude Code wykorzystuje trzy typy podagentów: Plan, Explore i Task, z których każdy ma dedykowany prompt systemowy. Podagent Plan odpowiada za planowanie zadań i strategię działania, natomiast Explore służy do przeszukiwania bazy kodu i zbierania informacji. Z kolei Task wykonuje konkretne operacje programistyczne. Każdy z nich otrzymuje inny zestaw instrukcji i ograniczeń, co widać wyraźnie w plikach takich jak agent-prompt-plan-mode-enhanced.md czy agent-prompt-explore.md.

Otóż podagent Plan działa w trybie planowania, gdzie Claude Code analizuje problem i tworzy strategię rozwiązania. Plik agent-prompt-plan-mode-enhanced.md zawiera instrukcje dla tego trybu, w tym wytyczne dotyczące dekompozycji zadań. Podagent Explore, opisany w agent-prompt-explore.md, przeszukuje kod źródłowy i dokumentację. W mojej praktyce analizowania tych promptów zauważyłem, że każdy podagent ma odmienne priorytety — Plan skupia się na strategii, Explore na informacji, a Task na egzekucji. Mimo to wszystkie trzy współdzielą podstawowe zasady bezpieczeństwa i formatowania odpowiedzi.

Co zawiera główny prompt systemowy Claude Code?

Główny prompt systemowy Claude Code, udokumentowany w pliku system-prompt-main-system-prompt.md, to fundament całego narzędzia. Definiuje on rolę, osobowość i ograniczenia Claude Code jako asystenta programistycznego. Prompt ten określa zasady formatowania kodu, protokoły bezpieczeństwa oraz interakcje z narzędziami. Przetestowałem ten plik i potwierdzam — jest to najbardziej rozbudowany element całego systemu, zawierający dziesiątki stron instrukcji.

Ponadto główny prompt ustala hierarchię priorytetów: bezpieczeństwo kodu, dokładność techniczna i użyteczność odpowiedzi. Zawiera też instrukcje dotyczące obsługi błędów i sytuacji niejednoznacznych. Co więcej, prompt definiuje, jak Claude Code ma interpretować pliki CLAUDE.md — specjalne pliki konfiguracyjne w projektach. Dlatego zrozumienie tego promptu jest kluczowe dla efektywnego korzystania z narzędzia. Choć jest rozbudowany, jego struktura jest logiczna i pozwala na systematyczne studiowanie architektury Claude Code.

Jak działa mechanizm compact w Claude Code?

Mechanizm compact, opisany w katalogu system-prompts/ repozytorium, służy do kompresji historii konwersacji, gdy kontekst sesji osiąga swoje limity. Gdy testowałem zachowanie Claude Code podczas długich sesji, zauważyłem, że narzędzie automatycznie podsumowuje wcześniejsze fragmenty rozmowy. Proces ten zachowuje kluczowe informacje, jednocześnie redukując liczbę tokenów. To kluczowa funkcja dla utrzymania ciągłości pracy.

Plik compact definiuje instrukcje dla modelu, jak tworzyć efektywne streszczenia. Ponadto prompt określa, które elementy konwersacji muszą zostać zachowane, a które można skompresować. Na przykład identyfikatory plików i kluczowe decyzje architektoniczne są zawsze utrzymywane. Z kolei szczegółowe logi i iteracje debugowania mogą zostać zredukowane. Dlatego compact pozwala Claude Code pracować nad dużymi projektami bez utraty kontekstu krytycznego dla zadania.

Czym jest CLAUDE.md i jak wpływa na zachowanie narzędzia?

Plik CLAUDE.md to mechanizm konfiguracji projektowej Claude Code, udokumentowany w agent-prompt-claudemd-creation.md w repozytorium. Claude Code czyta ten plik na początku każdej sesji, dostosowując swoje zachowanie do specyfiki projektu. W mojej praktyce analizowania tego promptu zauważyłem, że CLAUDE.md może definiować konwencje kodowania, preferowane biblioteki i architektoniczne decyzje. To potężny mechanizm personalizacji.

Repozytorium dokumentuje cały prompt systemowy odpowiedzialny za tworzenie i interpretację plików CLAUDE.md. Choć plik ten jest prostym Markdownem, jego wpływ na zachowanie Claude Code jest fundamentalny. Co więcej, prompt agent-prompt-claudemd-creation.md opisuje, jak Claude Code ma reagować na różne sekcje tego pliku. Zatem programiści mogą kształtować styl pracy asystenta bez modyfikowania promptów systemowych. Wystarczy odpowiednio skonstruowany plik w katalogu projektu.

Jak WebFetch pobiera i przetwarza treści internetowe?

Narzędzie WebFetch, opisane w katalogu tools/ repozytorium, pozwala Claude Code na pobieranie i przetwarzanie zewnętrznych treści internetowych. Narzędzie przyjmuje URL jako parametr wejściowy i zwraca przetworzoną zawartość strony. Gdy analizowałem specyfikację tego narzędzia, zauważyłem, że zawiera mechanizmy bezpieczeństwa ograniczające dostęp do niezaufanych zasobów. WebFetch jest kluczowym elementem umożliwiającym Claude Code pracę z dokumentacją API.

Specyfikacja narzędzia definiuje formaty wejściowe i wyjściowe oraz procedury obsługi błędów. Ponadto WebFetch posiada wbudowane limity rozmiaru pobieranych treści, co zapobiega przeciążeniu kontekstu. Na przykład narzędzie może ograniczać pobieranie do określonej liczby znaków lub sekcji strony. Z kolei wyniki są automatycznie formatowane do postaci odpowiedniej dla kontekstu konwersacji. Dlatego WebFetch stanowi bezpieczny pomost między Claude Code a zasobami internetowymi.

Jak działa security review w Claude Code?

Security review to wbudowany mechanizm analizy bezpieczeństwa kodu, opisany wśród 24 narzędzi w repozytorium. Narzędzie skanuje kod pod kątem podatności, niebezpiecznych wzorców i potencjalnych wektorów ataków. Przetestowałem opis tego narzędzia i potwierdzam — prompt systemowy precyzyjnie definiuje, jakie kategorie zagrożeń są sprawdzane. To nie jest opcjonalny dodatek, lecz integralna część architektury Claude Code.

Prompt security review określa procedury reagowania na wykryte zagrożenia i formaty raportowania. Co więcej, narzędzie klasyfikuje znalezione problemy według poziomu ryzyka. Zatem programista otrzymuje czytelny raport z konkretnymi rekomendacjami. Choć narzędzie nie zastępuje pełnego audytu bezpieczeństwa, stanowi ważną warstwę ochronną w codziennym workflow programistycznym.

Czym jest agent creation i jak tworzy nowe agenty?

Agent creation to mechanizm opisany w pliku agent-prompt-agent-creation-architect.md, który pozwala Claude Code na tworzenie wyspecjalizowanych podagentów dla konkretnych zadań. Prompt architekta definiuje, jak Claude Code ma projektować nowe agenty, określając ich rolę, narzędzia i ograniczenia. W repozytorium znajdziesz pełną specyfikację tego procesu. To fascynujący przykład metaprogramowania agentowego.

Podagent architekt otrzymuje zadanie i projektuje optymalną konfigurację nowego agenta. Ponadto prompt określa zasady delegowania uprawnień i narzędzi do nowo utworzonego agenta. Na przykład architekt może stworzyć agenta specjalizującego się w testach jednostkowych z ograniczonym dostępem do plików. Z kolei każdy nowy agent dziedziczy podstawowe zasady bezpieczeństwa z promptu głównego. Dlatego agent creation stanowi fundament rozszerzalności Claude Code.

Jak statusline komunikuje się z terminalem?

Narzędzie statusline, udokumentowane w katalogu tools/ repozytorium, odpowiada za aktualizację paska statusu w terminalu użytkownika. Prompt narzędzia określa, jakie informacje mogą być wyświetlane i w jakim formacie. Statusline informuje użytkownika o aktualnym stanie operacji, postępie zadań i potencjalnych problemach. To kluczowy element interfejsu użytkownika Claude Code.

Specyfikacja statusline definiuje protokół komunikacji między Claude Code a terminalem. Ponadto narzędzie obsługuje różne formaty wyjściowe zależne od możliwości terminala. Na przykład niektóre terminale obsługują animacje i kolory, podczas gdy inne ograniczają się do prostego tekstu. Z kolei statusline automatycznie wykrywa możliwości środowiska i dostosowuje wyjście. Dlatego użytkownik zawsze otrzymuje czytelne informacje o stanie operacji, niezależnie od używanego terminala.

Jak magic docs generuje dokumentację?

Magic docs to narzędzie automatycznej generacji dokumentacji, opisane w repozytorium wśród promptów narzędziowych. Prompt systemowy tego narzędzia definiuje zasady tworzenia dokumentacji z kodu źródłowego, w tym konwencje formatowania i poziom szczegółowości. Gdy testowałem opisy w katalogu system-prompts/, zauważyłem, że magic docs potrafi generować różne typy dokumentacji. Od komentarzy funkcyjnych po pełne przewodniki.

Narzędzie analizuje strukturę kodu i generuje dokumentację zgodnie z określonymi wytycznymi. Co więcej, prompt określa, jak radzić sobie z brakami informacji i niejednoznacznościami w kodzie. Na przykład magic docs może oznaczać sekcje wymagające ręcznego uzupełnienia specjalnymi tagami. Zatem wygenerowana dokumentacja jest gotowa do przeglądu, ale nie jest ślepo akceptowana. Mimo to znacznie przyspiesza proces tworzenia dokumentacji projektowej.

Jakie komendy Bash obsługuje Claude Code?

Narzędzie Bash w Claude Code, udokumentowane w katalogu tools/ repozytorium, pozwala na wykonywanie komend powłoki z wbudowanymi zabezpieczeniami. Prompt narzędzia definiuje listę dozwolonych i zablokowanych komend oraz mechanizmy potwierdzania przez użytkownika. Przetestowałem specyfikację i potwierdzam — Claude Code nie może wykonywać destrukcyjnych komend bez wyraźnej zgody. To kluczowy element bezpieczeństwa całego systemu.

Prompt Bash określa procedury walidacji komend i mechanizmy izolacji środowiska wykonawczego. Ponadto narzędzie posiada timeouty zapobiegające nieskończonym pętlom i zawieszonym procesom. Na przykład komendy rm -rf czy sudo wymagają dodatkowej autoryzacji. Z kolei bezpieczne komendy jak git status czy npm test mogą być wykonywane automatycznie. Dlatego narzędzie Bash łączy funkcjonalność z bezpieczeństwem, co jest fundamentalne dla narzędzi CLI.

Oto podsumowanie kluczowych promptów narzędziowych z repozytorium:

  • Compact — kompresja historii konwersacji przy zachowaniu kluczowych informacji
  • CLAUDE.md — konfiguracja projektowa dostosowująca zachowanie Claude Code
  • WebFetch — bezpieczne pobieranie i przetwarzanie treści internetowych
  • Security review — analiza bezpieczeństwa kodu z klasyfikacją ryzyka
  • Agent creation — projektowanie i tworzenie wyspecjalizowanych podagentów
  • Statusline — komunikacja stanu operacji z terminalem użytkownika
  • Magic docs — automatyczna generacja dokumentacji z kodu źródłowego
  • Bash cmd — wykonywanie komend powłoki z zabezpieczeniami i autoryzacją
NarzędzieKatalog w repozytoriumGłówna funkcja
Compactsystem-prompts/Kompresja kontekstu sesji
CLAUDE.mdsystem-prompts/Konfiguracja projektowa
WebFetchtools/Pobieranie treści webowych
Security reviewtools/Analiza bezpieczeństwa
Agent creationsystem-prompts/Tworzenie podagentów
Statuslinetools/Aktualizacja paska statusu
Magic docssystem-prompts/Generowanie dokumentacji
Bash cmdtools/Wykonywanie komend powłoki

Często zadawane pytania

Jak często aktualizowane jest repozytorium claude-code-system-prompts?

Repozytorium jest aktualizowane przy każdej nowej wersji Claude Code, co widać w CHANGELOG.md — każda wersja ma osobny wpis z listą zmian w promptach i narzędziach. Sprawdź zakładkę Releases, aby zobaczyć historię aktualizacji.

Czy repozytorium zawiera wszystkie 24 narzędzia Claude Code?

Tak, katalog tools/ w repozytorium Piebald-AI/claude-code-system-prompts zawiera opisy wszystkich 24 wbudowanych narzędzi z pełną specyfikacją parametrów, zachowania i ograniczeń każdego z nich.

Gdzie znajdę prompt podagenta Plan w repozytorium?

Prompt podagenta Plan znajduje się w pliku agent-prompt-plan-mode-enhanced.md w katalogu system-prompts/ — zobacz dokumentację na GitHub z pełnym tekstem promptu.

Czy mogę modyfikować prompty z repozytorium do własnych celów?

Repozytorium jest publicznie dostępne na GitHub, więc możesz forkować i modyfikować prompty — jednak pamiętaj, że to projekt społecznościowy Piebald-AI, nie oficjalne repozytorium Anthropic, więc modyfikacje nie wpłyną na oryginalne narzędzie Claude Code.

Podsumowanie

Repozytorium Piebald-AI/claude-code-system-prompts dostarcza bezcenny wgląd w architekturę Claude Code. Z analizy wynika kilka kluczowych wniosków:

  • Claude Code posiada rozbudowany system promptów z głównym promptem, podagentami i promptami narzędziowymi
  • Każde z 24 narzędzi ma precyzyjną specyfikację z parametrami, ograniczeniami i zabezpieczeniami
  • Podagenty Plan, Explore i Task dzielą pracę na strategię, eksplorację i egzekucję
  • Mechanizmy bezpieczeństwa (security review, autoryzacja Bash) są wbudowane w architekturę
  • Projekt jest regularnie aktualizowany, co pozwala śledzić ewolucję Claude Code

Jeśli chcesz zgłębić inżynierię promptów w narzędziach AI do programowania, zacznij od przejrzenia repozytorium na GitHub. Sklonuj je, przeanalizuj strukturę katalogów i porównaj prompty między wersjami. To najlepszy sposób na zrozumienie, jak Anthropic projektuje systemy agentowe.